Gods venster

Pasen is het feest, dat de kerk al heel spoedig met vreugde is gaan vieren, veel eerder dan het Kerstfeest. Het is de grote zondag, waaraan de andere zondagen hun betekenis ontlenen. De dag des Heren in de volste zin van het woord. De dag, die Hem helemaal toebehoort en waarop aller aandacht uitsluitend op Hem is gericht.

Het paasevangelie is de samenvatting van het hele Evangelie. Het is geen aanhangsel, dat men desnoods ook zou kunnen weglaten, als men er moeite mee heeft! Het is het hele Evangelie nog eens, maar nu met de stempel des Vaders er op. Jezus heeft zich vernederd tot de dood des kruises en daarom heeft Hij Hem ook uitermate verhoogd (Fil. 2 : 9).

Als dit evangelie later gepredikt wordt op de Pinksterdag, dan wordt het ook gepredikt in de vorm van Pasen, als een getuigenis van de opwekking van Jezus (Hand. 2 : 36).

Alle andere hoofdstukken van de schriften van Mattheüs, Markus, Lukas en Johannes danken de naam van evangeliën aan de laatste hoofdstukken. Dat zijn de vensters in deze boeken en daarmee van de hele wereld. Daardoorheen kan men de Vader in de hemelen zien. Men kan zien, hoe lief Hij zijn Zoon heeft, die Hij in deze wereld gezonden heeft.

Zulk een venster is er in het Evangelie wel nodig. Want zelfs die Zoon moest klagen, dat de Vader Hem verlaten had. Hij durfde Hem toen niet meer Vader te noemen.

Daarom moet de Heilige Geest komen om ons daarin te onderwijzen. Gebeurt dat niet, dan lopen wij het vreselijke gevaar van te zijn zonder hoop en zonder God in de wereld (Ef. 2 : 12). Dat is het opschrift dat Dante zag boven de poort der hel.⁶⁵⌫ Men mag misschien wel zeggen, dat de wereld reeds enigszins in de vorm van Pasen bestaat. Zodra de zonde kwam, werd ook de profetie gehoord. Een venster ging open en men zag de geschiedenis in zulk een vorm, dat de hoop daarin gloorde. De wereld was geen hel geworden. - Maar ook in de ongewijde geschiedenis zien wij zulke vormen. Wij zouden niet kunnen leven als zij er niet waren. Ik denk aan onze eigen historie. Hoe uit onze verdrukking een deur der hope voor ons hele werelddeel openging, door welke velen binnengetreden zijn. Ik denk aan de benauwenis van Leiden, waaruit zijn universiteit geboren werd. En elders aan het parlementarisme, dat opstond uit de gijzeling en het verhoor der Engelse bisschoppen onder Jakobus II.^65a Aan de westerse democratie, die te voorschijn kwam uit de gewetensnood van een handvol geëmigreerde Puriteinen. En tenslotte, vreemdste analogie van Pasen in de wereldhistorie, aan de staat Israël, als van God afgedwongen door de gruwel van concentratiekampen en gaskamers.

Zulke historische analogieën hebben een veel treffender zin dan die, welke men dikwijls gewend was aan de natuur te ontlenen. Het gaat op Pasen niet enkel om het lichaam van Jezus; de betekenis van dat feest is veel groter. Zijn leven, zijn lijden, zijn woord en zijn werk staan op het spel. Zal het kruis tevergeefs zijn? Zal het grote kruiswoord, de vraag uit de buitenste duisternis tot God gericht, zonder antwoord blijven? En zal de prediking zonder inhoud zijn en het geloof evenzo? (1 Kor. 15 : 14). Zulke vragen zijn het, waarmee wij op Pasen te doen hebben en waarvoor God zelf toen kwam te staan. En Hij heeft het gedaan op een wijze, waardoor Jezus tot Here en tot Christus gemaakt werd (Hand. 2 : 36).

Wie deze grote les eenmaal van de Heilige Geest geleerd heeft, zal weigeren zich Pasen tot een wetsteen van de twijfel te laten maken.

Hoe zoudt gij het vinden, als wij nu onze vrijheid afhankelijk gingen stellen van een onderzoek naar de rechtmatigheid van de afzwering van Philips? Of wanneer Engeland zo deed met de 'non-resistance'-leer, die de Engelse bisschoppen prijsgaven, toen prins Willem III naar hun land overstak?^65b

Alleen met Jezus en zijn Koninkrijk, waarin Hij tot Here en Christus gemaakt is, schijnt zoiets mogelijk te zijn. Terwijl de hele wereld op weg is naar het Armageddon (Openb. 16 : 16), waar over zijn regering zal worden beslist, wordt op Pasen, door een vreemde aandachtsverenging, de aandacht soms enkel gericht op de vraag of zijn graf leeg is of niet.

Pasen is een venster naar de hemel.

Daardoor kijkt ook de Vader naar ons. Het ziet het meest regelrecht uit op de ware staat Israël. Op het Koninkrijk der hemelen van de evangeliën. De Vader ziet Jezus en Petrus en Zacheüs, die ook een zoon Abrahams was (Luk. 19 : 9), en de hoofdman van Kapernaüm, die een groter geloof had dan alle Israëlieten (Matth. 8 : 10), en de blinden en de kreupelen, die genezen werden. En over dat Koninkrijk en zijn gerechtigheid verheugt zich de Vader dan grotelijks (Matth. 6 : 33). Maar het naaste uitzicht door dat venster is toch op de heuvel Golgotha en op die heuvel ziet de Vader het lichaam van zijn Zoon met doorboorde handen en voeten.

Meent gij, dat Hij op Pasen alleen dat lichaam buiten zijn aandacht zou hebben gesloten?