Efesiërs 5 : 16
De tijd uitkopende, dewijl de dagen boos zijn.
Efesiërs 5 : 16
Motto van Paulus' leven. De toekomst van Christus. Daarom de dagen boos. Ons leven hier op aarde is, evenzeer als de veertig dagen die Jezus voor z'n hemelvaart nog op aarde toeft, tijdelijk. Een korte spanne tijds hier, en dan, zo hopen we, naar boven naar de hemel. Paulus geen pessimist. De tijd is kort, moeilijk, bezet, rumoerig. Althans wie werkelijk een christen is, die heeft het hoofd opwaarts geheven en zoekt de dingen die boven zijn, en niet die op de aarde zijn (Kol. 3: 1 v.). De zaligheid tegenover de tijd. De ruil van goed en kwaad. We willen hopen dat er dezulken nog gevonden worden, wier aangezicht naar boven gekeerd is. Wie deze dingen zoekt en wil wandelen in Christus, die zal dikwijls de moeilijkheid gewaarworden om in deze wereld het hoofd omhoog, het hart naar boven te blijven heffen.
Onze dagen brengen die moeilijkheid in bijzondere mate over ons. De tijd is bezet met boze dingen. Loodzwaar drukt op de christelijke wereld het oordeel van de oorlog. De dagen zijn boos. Ze lijken de tijd te bezitten. Ge moet kopen. Wanneer we dat vroeger wel eens gezegd hebben, dan is het nu menens geworden. Paulus in de gevangenissen, in banden. Kan alles er evengoed om doorgaan? Het gebed, de prediking, het Avondmaal, de Doop? Gaat ge mee naar de kerk? Familie, koopman, kermis, fiets. Het gaat alles stillekens voort. Maar voelt men de moeilijkheden? Voelt gij iets van wat in onze dagen gebeurt? Kunnen deze dingen naast elkaar voortgaan? De kerk met Christus? De staat met de overste der wereld? De kerk met vrede. De staat met het zwaard. Ter ene zijde bedenken wat boven is en ter andere zijde wat op de aarde is. De apostel Paulus gevoelt, wanneer hij onze tekstwoorden nederschrijft, hetzelfde bezwaar. Wanneer hij deze brief schrijft, bevindt hij zich in gevangenschap. Hij heeft weinig vrijheid van beweging. Hij zou overal willen zijn en kan nergens komen. Dan schrijft hij brieven en koopt de tijd uit. Is het niet beschamend deze gevangene zich z'n tijd te zien ten nutte makende? Als 't zo niet kan, dan zó. Met geweld de hemel nemen. En nu denk ik aan Luther op de Wartburg: de tijd uitkopende, dewijl de dagen boos zijn. Uitkopen. De dagen zijn kort. Wij wonen in een huurhuis. Wij denken aan het woord van de Heer: Werk zolang het dag is, omdat de nacht komt, wanneer niemand werken kan (Joh. 9 : 4). Bekruipt ook thans ons niet zulk een gevoel? De tijd uitkopen. Een dag gewonnen is grote winst. Ze zijn niet veel waard in het rijk van de boze.
Kerk en staat. Van de dagen der Napoleontische oorlogen af genoot ons werelddeel bijna een onafgebroken vrede. Er komt een einde aan. De oorlogen die daartussen liggen zijn, vergeleken met wat wij beleven, schermutselingen geweest. De werken des vredes hebben zich ontwikkeld. Ook geestelijke arbeid kon wassen en toenemen. Uit- en inwendige zending zijn van de negentiende eeuw. Maatschappelijk werk werd begonnen en wies op. Het Evangelie kon gepredikt worden. Thans schijnt het of om alles wat geestelijk is een ijzeren band wordt dichtgeschroefd. Wat er aan gebed, aan barmhartigheid, aan liefde openbaar kan worden, komt uit de kruitdamp. Wel zijn de dagen boos en wie het goede zoekt mag wel de tijd uitkopen. Er is in onze tijd iets van het laatste der dagen, dat een einde maakt aan alle dingen.
Wat wij thans beleven is slechts in verhoogde mate, wat steeds ons menselijk leven is. De tijd uitkopen, wijl de dagen boos zijn. Doe dat, gedenkende allereerst aan de broosheid van uw lichaam. Voor ons schijnt dit hetzelfde als alle andere jaren. Is het niet grenzeloos oppervlakkig dit te denken? De jongelingschap van Europa wordt weggemaaid. Dit is een zo ontzettend ding, dat nu nog half verborgen is, maar waarvan we het vreselijke zullen leren beseffen.
De dagen zijn boos. Wat doet ge met de tijd, terwijl als druiven de geesten der mensen worden afgesneden? Gij moet de tijd uitkopen. Uw korte leven, dat nog korter gemaakt wordt, daarin moet datgene, wat des Geestes Gods is, tot rijpheid komen. De dagen zijn boos. Dit voorjaar. De geestelijke zon staat laag aan de hemel. Zal de vrucht kunnen rijpen voor uw dag ten einde is? Zonder vrucht wordt uw leven als kaf en brandhout beschouwd. De omstandigheden zijn niet gunstig voor geestelijk leven. De dagen zijn boos. Velen zoeken wat op de aarde is, en niet wat in de hemel is. Leven in de binnenkamer, is dat veel te vinden? Heiliging der harten en tedere, onbaatzuchtige godsvrucht - vindt ge ze veel? Liefde, die zichzelf vergeet en arbeid om Christus' wil - wordt die dikwijls verricht? Geestelijke banden - worden ze dikwijls gelegd?
Voor een oprecht christelijk leven zijn de voorwaarden niet gunstig, wanneer we op de dagen zien. En het rijpen van de geestelijke vrucht, daarvoor zijn de omstandigheden niet gunstig. De dag is kort, donker en boos. Hoe zal het hart opwassen in Christus? Gij moet de dag uitkopen. Dat is: u alles ten nutte maken. Iedere lichtstraal opvangen. Elke aanraking zoeken. Geestelijke banden niet verbreken. Ieder vonkje aanblazen. Uw rustige tijd voor gebed en overdenking niet onbesteed laten. Uw zondag niet aan ijdelheid geven. Het Woord Gods niet laten liggen.
De tijd uitkopen, dewijl de dagen boos zijn. We willen dit nu meer algemeen zien. Het is door God als een prikkel bij het Evangelie gezet. Haast u om uws levens wil. Wat ook vast schijnt te staan in deze wereld, het is schijn. Het gaat alles haast voorbij. Het boze is dit, dat er weinig tijd is voor goede dingen. Zal er voor u tijd genoeg zijn? Gij rekent er misschien op. De jaren voor u lijken lang, de gelegenheden vele. Het valt u tegen. Minder dan ge denkt komt de gelegenheid voor de goede daad. Ze moet uitgekocht. Is ze er, dan is ze gevonden. Dan dient ze aangegrepen. Uw bekering moet veroverd op de tijd. Goede werken.