Lukas 2 : 1-7

Lukas geeft ons hier het verhaal van hemelse dingen op aarde geschied. Engelen verlaten de hemelpoort. En één daarvan komt op aarde om de blijde boodschap aan de herders te vertellen.

Hoe wonderlijk valt daar de naam van keizer Augustus midden in het Evangelie van Jezus Christus, de Zoon Gods, die de heerlijkheid bij de Vader verlaten heeft en zijn Koninkrijk op aarde komt oprichten. Want dat is een echt aardse naam. Alsof de naam van Napoleon midden in het Evangelie stond. Maar de naam van Augustus is nog aardser. Hij is de bekende eerste keizer van het Romeinse rijk, een rijk dat twaalf eeuwen van de geschiedenis in beslag genomen heeft; vijf na Christus en zeven voor Christus. Als twaalf adelaars zweven deze eeuwen door de eeuwigheid. Zij vullen de helft van de geschreven geschiedenis voor Christus. Hoe vast heeft zo'n rijk de pennen in de aarde geslagen. En van dat rijk was keizer Augustus nu de machtigste heerser. Hij staat er in het midden. De gouden eeuw. Welk een greep heeft hij op de geschiedenis gedaan. Onze kalender, het raam waarin ons leven verloopt, is vastgesteld door Julius Caesar en Augustus. En twee zomermaanden dragen hun namen. En op deze kalender is nu ook de geboorte van Jezus ingeschreven. De beschrijving van Augustus staat hier als datum van Jezus' geboorte.

Gemeente, nu weet gij het: Jezus' geboorte staat met uw geboorte op dezelfde kalender. Jezus is op aarde gekomen, op onze aarde, in ons leven. Zijn geboortedatum staat op dezelfde tijdrekening, waarop ook uw verjaardag staat. En ook 25 december 1943. Jezus' geboorte heeft met ons leven te maken, met uw en mijn. Zij is vast ingeweven in de geschiedenis dezer aarde. Hij heeft zich laten vangen in onze kalender. En nu blijft Hij bij ons tot het einde der wereld. En er kan geen jaar of maand of dag komen in de geschiedenis of in ons leven, of Jezus deelt er ook in. Er is geen crisis of malaise, geen oorlog of ondergang, geen duisternis en geen dood, of Jezus is erin betrokken.

Hij is op aarde gekomen. Daarvoor staat de naam van Augustus in het kerstverhaal. Anders was deze geschiedenis ons te hemels. Dan hadden wij er op Kerstmis 1943 niets aan. Want een donkerder Kerstfeest zal er wel nooit op aarde geweest zijn.

Maar dat het een goddelijk gebeuren is, merken wij toch wel; niet alleen aan de engelen, maar ook aan keizer Augustus. Ik denk aan Simson, die ook gevangen was in de stad Gaza. Hij kon nergens heen. Toen droeg hij de poorten van Gaza, met de deurposten erbij, boven op de berg (Richt. 16 : 2 v.). Zo heeft ook Jezus Christus gedaan. Hij die gevangen werd in onze kalender, onze tijdrekening, droeg de hele kalender op de berg der verheerlijking, waar Hij samen was met Mozes en Elia (Mt. 17 : 1-13). En nu Hij zijn eeuwige schouders daaronder gezet heeft, nu moet keizer Augustus zijn regering laten tellen naar de geboorte van Jezus: 31 voor Christus tot 14 na Christus. Dat is het grote wonder, dat u geschiedt, en dat wij vieren op deze dag. Door Jezus Christus worden wij van de aardse op de hemelse kalender overgeschreven.

Hoort gij de kerstboodschap? Gij zijt overgeschreven van de rij der jaren, maanden, dagen, waarin een Nimrod, een Sanherib, Nebukadnezar, Augustus, of hoe de geweldenaren dezer wereld verder mogen heten, staan, op de rol waarop de profeten, de apostelen, de martelaars naast Jezus Christus staan. Daar mogen wij de gemeenschap der heiligen oefenen door het geloof. Dat is de diepe zin van het oud-christelijke gebruik, om aan iedere dag een heilige te geven. Men heeft daarmee afgoderij bedreven, maar de zin is goed. Ons leven is overgeschreven op de kalender der heiligen, van Jezus Christus. Iedere dag is een "poort des Heren; daar zal 't rechtvaardig volk door treên". De aardse kalender is een keten der noodwendigheid. Noodlot. Determinisme. Maar ieder jaar onzes Heren, iedere dag des Heren, ook deze donkere, noodlottige kerstdag, is een doorgang naar de eeuwigheid.

Wij zijn geboren volgens het burgerlijk jaar. Maar door de Doop zijt gij overgeschreven op de rol van Jezus Christus, in het kerkelijk jaar, de gemeenschap der heiligen. Daar hebt gij toegang tot God, ieder ogenblik, tot de eeuwigheid. Daar hebt gij toegang tot iedere heilige in vindenstijd (Ps. 32 : 6), Mozes, Elia. Daar zijt gij volmaakt vrij. Door het geloof hebt gij de wereld overwonnen. Het Heilig Avondmaal is de draad, waarmee de dood van Christus met zijn opstanding en wederkomst verbonden is. De dood is een doorgang tot het eeuwige leven. Dan worden alle dingen in uw leven losgemaakt uit de banden der aardse oorzakelijkheid. Uw zonden worden vergeven; zij hebben de dood niet meer tot hun gevolg. De vloek op uw leven wordt tot zegen. Christus wordt in uw leven geboren; en draagt de poorten uwer gevangenis op de berg der verheerlijking.

Ieder jaar, ook 1940, '41, '42, '43, kan een jaar worden des Heren. Een poort tot het koninkrijk Gods. Iedere datum, iedere dag geldt het: Bekeert u, want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen (Mt. 3 : 2). Dat is wedergeboorte. Dat moet ook. Tenzij iemand wedergeboren wordt, hij kan het koninkrijk Gods niet zien (Joh. 3: 3). Maar dan zijt gij ook een ander, een vrij mens; een kind van God. Gij hebt ook een naamdag op de hemelse kalender. De kleinste, de geringste laat door het geloof de wereld draaien met zijn eigen kalender. Zoals Jezus met zijn eeuwige kracht en goddelijkheid de tijdrekening van Augustus, de twaalf ijzeren eeuwen uit de voegen licht. Want het geloof, het gebed van een rechtvaardige vermag veel (Jak. 5 : 16).

Het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen. Gelooft gij dat?

Zoals er een hemelse en aardse tijdrekenkunde is, zo ook een aardrijkskunde. Jozef en Maria gingen ook op van Galilea uit de stad Nazareth, naar Judea tot de stad Davids, die Bethlehem genaamd wordt (vs. 4). Die plaatsen staan nog op de kaart. De kaart, waar Almen ook op staat. Maar in bijbel en kerklied krijgen ze een andere betekenis. Bethlehem wordt onze geboortestad, Jeruzalem onze hemelse bestemming. Jezus is gekomen tot onze woonplaats en verandert alles.