De Heilige Geest
Ik ben de Alfa en de Omega, het begin en het einde.
Openbaring 21 : 6
De eerste mens Adam is geworden tot ene levende ziel, de laatste Adam tot een levendmakende geest.
1 Korinthiërs 15 : 45 (St.V.)
De Heilige Geest is God. Maar Hij is, als ik het zo eens mag zeggen, niet de eerste God, maar de laatste, zoals er, naar luid van de tekstwoorden die hierboven staan, ook een eerste en een laatste mens is. De Heilige Geest is God, die niet alleen de wereld geschapen heeft, de aarde, de zee en alles wat daarin is, maar die ook met die wereld en inzonderheid met de mensen, met ons, een en ander heeft doorgemaakt. Zoveel, dat het Hem soms berouwde, dat Hij ons geschapen had (Gen. 6 : 6). - Maar dat berouw heeft Hem niet verhinderd om met zijn werk voort te gaan. Zoals gij en ik, als wij berouw hebben van iets, het willen overdoen en dan beter, zo ook God. - Ja, zo mogen wij het wel zeggen; wij mogen God leren begrijpen en liefhebben met ons verstand niet alleen, maar veel meer met ons hart; ook met onze zonden (Luk. 7 : 47). Want God gaat met ons mee door het leven. Hij schept ons niet om ons daarna aan ons lot over te laten, maar als wij vallen, laat Hij zich ook vallen, om ons te kunnen opvangen (Fil. 2 : 7). Hij wordt mens. En dat wil niet zeggen, dat Hij nu geen God meer is; neen, juist andersom; daarom juist is Hij zo hoog en zo heilig (Fil. 2: 9); daarom is en blijft Hij God. Als Hij al maar de eerste bleef, zouden wij hoe langer hoe minder en op het laatst niets meer aan Hem hebben. Wij zouden geen God meer hebben. Maar nu Hij met ons meegaat (Ex. 33 : 14 v.), wordt Hij hoe langer hoe meer God voor ons.
Zo is Hij dan niet alleen mens geworden, want het was er Hem niet om te doen om als Adam, de eerste mens, een levende ziel te worden. Dat Hij die geschapen had, daar had God genoeg berouw van gehad. Neen, Hij wilde het nu beter doen. Hij wilde worden tot een levendmakende geest. Hij wilde met ons mee kunnen gaan in de zonde en in de dood en dan toch God blijven en hoe langer hoe meer God worden voor ons. In de laatste dagen (Hand. 2 : 17) wilde Hij voor ons ook nog God kunnen zijn en dan niet meer alleen de eerste, maar ook de laatste, de levendmakende Geest, de Heilige Geest.
Dat was het doel van de vleeswording des Woords. Daarom is Christus zonde voor ons gemaakt (2 Kor. 5 : 21). Zover is God met ons meegegaan. ⚑En tot in onze dood heeft Hij ons vergezeld. Jezus Christus is gestorven en begraven.
God is Heilige Geest als alles volbracht is. Hij is het ook veel eerder, maar dan zeer in het bijzonder. Met name als het werk aan het kruis volbracht is (Joh. 19 : 30). Want 'heilig' betekent in de bijbel niet dat God zich van ons op een afstand houdt, of dat Hij met ons, nu wij in de zonde en de dood gevallen zijn, niet te maken wil hebben, maar het houdt in, dat God zijn werk niet laat varen als Hij er berouw van heeft. Het wil zeggen, dat God trouw is aan zijn verbond en zijn beloften houdt. Dat Hij bij ons blijft tot het laatste toe. Dan stelt Hij zijn Heilige Geest 'in het midden' van zijn volk (Jes. 63 : 11), van zijn zondig volk. Ik ben 'de Heilige in het midden van u', zo hoort de profeet Hosea God spreken en daarom zal Hij hen niet verderven. En dat is zo, omdat Hij God is en geen mens (Hos. 11 : 9).
Aan het kruis was de Heilige in het midden van ons in de meest ontzaglijke zin van het woord. Als dit volbracht is, kan de Heilige Geest komen en bij ons blijven. Het is de Geest des kruises, de Geest van Hem, die tot het laatste toe met ons meegaat. Die berouw heeft dat Hij ons geschapen heeft; maar die ons toch niet verderft. De Heilige Geest is de Herschepper.
Wij kijken er nu de discipelen van Jezus, die na Pinksteren hun apostolisch ambt opnemen, op aan, dat zij de levendmakende Geest hebben ontvangen. Zij hebben Jezus allen verlaten, waren aan Hem geërgerd geworden. Eén had Hem zelfs verloochend; een ander bleef na de opstanding nog heel lang ongelovig. Maar Jezus is hun trouw gebleven tot de 'laatste dagen' en toen hebben zij de Heilige Geest ontvangen; zij zijn tot apostelen herschapen. Dwz. tot levendmakende geesten. Onbevangen, alsof de wereld pas was geschapen, treden zij de zonen van het wereldoude Joodse volk tegemoet en getuigen van Jezus, de tweede Adam. Alles is nieuw; het Oude Testament is gevolgd door het Nieuwe; de oude mens is een nieuwe mens geworden, nu hij Christus kan aandoen.
Om zo elke morgen, elke laatste dag, met de laatste ervaring van God, met de laatste boodschap van God en met de kennis van God-op-zijn-laatst, de Heilige Geest, de wereld in te stappen en midden onder de mensen te verkeren, en hen er op aan te spreken, dat is wedergeboorte.
Iemand, die dat doet, is niet alleen meer een mens, een levende ziel, maar ook een levendmakende geest, een apostel. Om hem heen ontstaat een nieuwe wereld.
Dit is de grootste vreugde die ons kan te beurt vallen. Wanneer het u gegeven wordt in waarheid te bidden: Vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren; als dan alles tussen u en uwe naaste wegvalt; alle oude sleur, alle oud zeer. Als gij hen moogt zien, elke dag, als opnieuw door God geschapen. Als gij dan u zelf ook zo moogt weten, omdat God al het oude achter zijn rug heeft geworpen. Als God voor u de God van vandaag is geworden, de Omega, de Heilige Geest, dan deelt ook gij in de herschepping en doet er aan mee.
Er is iets onweerstaanbaars in deze apostolische levenshouding, zoals ook de werking van de Heilige Geest onweerstaanbaar is. Christenen-zonder-meer kunnen niet blijven bestaan. De kerk is geen stabiele grootheid. Stilstand betekent achteruitgang. - En wanneer dit scheppende en onweerstaanbare er niet is en de uitbreiding alleen een zaak is van berekening en overleg, dan is zij slechts schijn. - Onweerstaanbaar echter is de aanspraak als God u geeft uw naaste te nemen, zonder iets van het oude daarbij in rekening te willen brengen. Als gij als een levendmakende geest, apostolisch, voor hem de laatste Adam ruimte geeft. Wanneer twee mensen of meerderen zo tegenover elkaar komen te staan, dan is de Heilige Geest in het midden. - Om daartoe te geraken, zal een heilige oorlog met uw eigen eerste Adam vooraf moeten gaan.
Geraakt iemand daartoe, stapt hij 'vol moeds ten ooreloge',30 dan zijn zijn dagen goed. Hier ligt een schoon program, niet alleen voor gepensioneerde zeventigjarigen, maar nog veel meer voor vele jongeren, die bang zijn dat het met de wereld of de kerk of met hen zelf al gedaan is.